#ZasieJesień – czyli siejemy łąki kwietne jesienią!
Zapraszamy Was do udziału w naszej nowej akcji – „ZasieJesień”, w ramach której bezpłatnie otrzymacie nasiona odpowiednie do wysiewu jesiennego.
Zalet siania łąk tzw. ozimych jest naprawdę wiele: wysiewając jesienią, działamy zgodnie z matką naturą, ponieważ dużo roślin samoczynnie wysiewa się właśnie wtedy; więcej nasion kiełkuje, a pogoda sprzyja wegetacji, dzięki czemu więcej roślin przetrwa do kolejnego roku. Celem naszej akcji jest sianie właśnie takich łąk kwietnych, które będą nas cieszyły długie lata.
Aby zarezerwować nasiona, wystarczy wypełnić prosty formularz, który znajduje się poniżej. Po zapisie skontaktujemy się z Wami mailowo i podamy wszystkie szczegóły, to jest: miejsce i możliwe terminy, datę i godzinę odbioru nasion. Zapraszamy!
Dlaczego właśnie wtedy?
Jesień to krótsze dni, a więc mniej słońca. Siła jego promieniowania spada, a woda wolniej odparowuje z gleby, bo temperatury są niższe. Takie warunki są wręcz idealne do wysiewu. Większość roślin łąkowych zaczyna kiełkować w temp. powyżej 10 st. C. Dlatego zalecamy wysiew końcem września. W listopadzie ze względu na przymrozki może być już za późno. Jeśli jesienią nie będzie warunków do kiełkowania, rośliny zaczną kiełkować wiosną lub w kolejnym sezonie wegetacyjnym. Ale, czy łąkę ozimą można wysiewać również wiosną? Oczywiście, że tak!
Po co nam łąki kwietne?
Pomijając walory estetyczne, korzyści z zamiany trawnika na łąkę to m.in.: zwiększenie bioróżnorodności, ograniczenie koszenia i innej pielęgnacji, retencja wód opadowych i oszczędność wody, mniejsze wydatki, oczyszczanie powietrza czy mniej hałasu. Łąki są również domem dla owadów zapylających – zapewniają im pyłki i nektar, dają przestrzeń do życia, a zimą schronienie. Nie należy ich się obawiać – owady szybko przyzwyczają się do naszej obecności, a atakują tylko i wyłącznie wtedy, gdy czują się zagrożone. Wraz z łąką pojawią się motyle, trzmiele, muchówki, chrząszcze czy biedronki.
Które rośliny?
Przede wszystkim mrozoodporne gatunki, które przetrwają zimę w postaci siewek. Nasz wybór nasion to: Nagietek lekarski – jednoroczny, o właściwościach leczniczych. Roślina miododajna, często wysiewa się samoistnie. Można się nią cieszyć wiele lat. Nie ma dużych wymagań glebowych.
- Chaber bławatek – jednoroczna roślina z rodziny astrowatych. Wykorzystywana jako naturalny środek leczniczy, miododajna. Może być dodawana do sałatek. Dobrze rośnie na glebach ubogich, jest w stanie kiełkować nawet 10 lat.
- Czarnuszka siewna – z rodziny jaskrowatych, można spożywać jej nasiona, ma właściwości lecznicze. Preferuje słoneczne stanowiska.
- Maczek kalifornijski (Eszolcja) – jednoroczny, lubi stanowiska nasłonecznione. Jego kwiaty będą nas cieszyć aż do pierwszych przymrozków. Dobrze znosi suszę. Ma małe wymagania glebowe.
- Złocień właściwy (Jastrun) – roślina wieloletnia, mało wymagająca. Jest całkowicie mrozoodporny. Rozmnażamy przez podział.
- Len trwały – preferuje nasłonecznione stanowiska. Wytrzymały na suszę. Jest bardzo odporny na choroby.
- Wyka siewna – roślina jednoroczna, użyźnia podłoże, co dodaje pozostałym roślinom niezbędnych składników odżywczych. Bardzo cenna roślina pastewna.
- Koniczyna biała – ma niskie wymagania glebowe, dobrze znosi zarówno deszcz, jak i suszę. Użyźnia podłoże, jest wrażliwa na niedobór światła.
- Nostrzyk żółty – roślina dwuletnia, należy do rodziny bobowatych, roślina miododajna, ma małe wymagania glebowe. Lubi słońce.
- Żmijowiec babkowaty – roślina wieloletnia, łatwa w uprawie, dobrze rośnie na glebach mniej żyznych. Preferuje pełne słońce. Polecany jako pożytek dla pszczół. Rozsiewa się sam.
Do nasion można dodać trawę (w przypadku wysiewu w gruncie), ale powinna ona stanowić mniej niż połowę wagi nasion – ma służyć jako tło dla kwiatów. W ten sposób spowolnimy rozwój roślin niepożądanych, np. chwastów wczesną wiosną.
Jak siać?
a) w gruncie.
Tutaj potrzebne jest odpowiednie przygotowanie gruntu. Teren przygotować można już miesiąc przed wysiewem. Należy pozbyć się chwastów. Najskuteczniejszą metodą jest usunięcie wierzchniej warstwy gleby z darnią. Następnie należy glebę zgrabić i spulchnić na głębokość 15-30 cm. 20 g nasion, które od nas otrzymacie wystarczy na wysianie ponad 10 m2 łąki. Można zmieszać nasiona np. z piaskiem czy torfem, w celu równomiernego wysiewu. Nie zaleca się siania w miejscach zacienionych, gdzie ekspozycja na słońce jest krótsza niż 6 godzin na dobę czy na glebach kwaśnych. Łąki mają jednak małe wymagania glebowe, dlatego dobrze sprawdzą się na glebach ubogich.
Przed sianiem warto sprawdzić pH gleby (odpowiednie mierniki można kupić w każdym sklepie ogrodniczym) – w podłożu zasobnym w azot rosną chwasty, czego chcemy uniknąć. W żadnym wypadku nie stosujcie nawożenia lub oprysków – to tylko zaszkodzi łące. Siejąc, można użyć małego siewnika – najlepszą techniką jest metoda siania na krzyż, czyli rozrzucanie połowy nasion wzdłuż, a drugą połowę wszerz, zamaszystym ruchem (ok. 2m). Wtedy mamy szansę na równomierny wysiew. Po wysianiu nasion teren należy delikatnie przegrabić bądź udeptać. Na koniec przyszłą łąkę obficie podlewamy – woda to klucz.
b) w donicy.
1. Donicę wypełnijcie ziemią zmieszaną z kompostem. Do powstania łąki o wierzchni 1 m2 wystarczy łyżeczka nasion, czyli ok. 3 g. Jeśli w donicy umieścicie nasiona roślin wieloletnich, pamiętajcie by każdego roku obcinać wyschnięte łodygi.
2. Nasiona wysiejcie równomiernie w donicy i wgniećcie je w ziemię. Możecie ułatwić sobie zadanie, mieszając nasiona z niewielką ilością piasku.
3. Podlejcie obficie i wystawcie donicę na zewnątrz – ważny jest dostęp do słońca (najlepsza będzie południowa ekspozycja). Kiedy rośliny wzrosną, regularne podlewanie nie będzie już tak ważne.
Czy kosić?
Tak, ale z umiarem! W pierwszym roku łąkę zalecamy kosić regularnie, nawet co 6 tygodni. Taki zabieg będzie wzmacniał rośliny wieloletnie i ograniczy ilość jednorocznych chwastów. W kolejnych latach kosimy sporadycznie (1-3 razy w roku), by odtworzyć łąkę i utrzymać ją w dobrej kondycji. Łąkę kosimy po przekwitnięciu kwiatów, zawiązaniu i osypaniu się nasion do gleby. Po skoszeniu siano zostawiamy kilka dni na łące, by nasiona ostatecznie się wysypały. Należy kosić dość wysoko (ok. 5-7 cm), najlepiej partiami w odstępach czasu, co dodatkowo zwiększy różnorodność biologiczną. Najważniejsze to zachować terminy i zasady prawidłowego koszenia. Dzięki temu nasza łąka będzie się samoczynnie odtwarzać.
Źródła:
https://lakikwietne.pl/
https://semini.pl/
https://muratordom.pl/
https://laka.org.pl/
https://plumeria.sklep.pl